Ἡ μάνα μου ἡ Μαρία...







Δίχως τήν εὐχή σου
εἶμαι πολύ ἀδύναμος νά σταθῶ
Μεγάλωσα πολύ
Γιά νά βρῶ μέ τά χελιδόνια
τό δρόμο πίσω
στήν ἄδεια σου ἀγκαλιά

Μαχμούτ Νταρουίς




+ μ. Θεοδόσιος (1908-2000)




Τόνε θυμήθηκα σήμερα πού ἑορτάζει. 
Τόν σμίξαμε σά γυρίζαμε τά βουνά τῆς Κρήτης τό 1990.
Ὁ τελευταῖος ἐρημίτης.
Ἔμοιαζε ἄλλου κόσμου. 
Ὁ λόγος του παραμυθητικός, τελειωμένος. 
Ἅμα δέν κοινωνήσεις νά μήν ξανάρθεις ἐδῶ, 
μέ πρόσταξε στή δεύτερη συνάντηση μας.
Ἤμουνα, λέει, προοδευτικός τότες.
Κάθε φορά πού τόν βλέπω, 
τόν ἔχω φωτογραφία ἀπέναντί μου,
χαίρεται ἡ καρδιά μου.
Ἐκοιμήθη 22 Νοεμβρίου 2000.
Αἰωνία του ἡ μνήμη.
Δόξα σοι ὁ Θεός.






Εἰς μνήμην τοῦ δούλου σου Θεοδώρου .....















Ο ΕΡΑΣΤΗΣ

Μιλοῦσε μιάν ἄλλη γλῶσσα, 

τήν ἰδιάζουσα διάλεκτο μιᾶς λησμονημένης, 
τώρα πλέον, πόλεως, 
τῆς ὁποίας καί ἤτανε, 
ἄλλωστε, 
ὁ μόνος νοσταλγός.

                                          Νικ. Ἐγγονόπουλος








Ἡ μάνα μου, ἡ Μαρία.


























Θωρῶ τή μάνα μου νά δύει.
Ἡ ὕπαρξη της μοῦ θυμίζει παιδί.
Καμμιά λογική δέν φτάνει νά ἑξηγήσει 
ὅτι καταλαβαίνω ἤ νοιώθω.
Τό ἀνέσπερο φῶς, τό ἀνέσπερο φῶς,
τό ἄδυτο, πού καταλύει καί ἁγιάζει.
Δόξα σοι ὁ Θεός.


Σήμερο τό πρωί, κρατώντας τό πι, μοῦ κτύπησε τό τζάμι.
Γιάννη... 

Νά σοῦ κάνω φασκομηλιά μάνα ;




Ἡ κ. Δέσποινα..





   ΜΥΡΟΦΟΡΟΣ

Στό πρόσωπό της,
ἡ γνώση τοῦ θανάτου, αἴσθημα
ἀθανασίας·

ἀπό εὐγενῆ γυναικεία καρτερία,
ἀπό σεμνή ἀνθρώπινη περηφάνεια,
ἀπό τήν προσπάθεια πού δέν φαίνεται
κι εἶναι ἄνθηση πλούσια,
περίσσια, ἀόρατη καί μαζύ φανερή
τῆς ψυχῆς ἀκτινοβολία.

                      Ζωή Καρέλλη


* Τήν συνάντησα στό Μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Ἀκρωτηριανῆς τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῆς ἁγίας Ἀναστασίας νά διακονεῖ στό ἀρχονταρίκι στόν πρωϊνό καφέ. Τί φῶς, τί χαρά Θεέ μου! Ἔμοιαζε κι αὐτή τῆς Παναγίας. Δόξα σοι ὁ Θεός πού ὑπάρχει καί πού δέχτηκε νά τή φωτογραφήσω.




Ὁ κ.Στέλιος, ὁ βοσκός τῶν Ἁστερουσίων...




Τά δάκρυά μου,
ἄς μεθύσουνε τούς Ἀγγέλους σου,
Κύριε.




Σημ. Τόν συνάντησα πρώτη φορά τό 1990. Μέ τήν γυναίκα του ζούσανε οἱ δυό του στό πιό ψηλό χωριό τῶν Ἀστερουσίων. Τότες διάβαζε Ὅμηρο, μάθαινε τή γαλλική γλώσσα καί μᾶς ρωτοῦσε ὅτι δέν βάνει ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου. Τόν συναντῶ κάθε χρόνο στή κορυφή τοῦ Κόφινα, στήν ἑορτή τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ἀνεβαίνει ἀκόμα κι εἶναι 84 ἐτῶν. Δόξα σοι ὁ Θεός.






μ. Ἱερόθεος...








Εἶμαι.
Δέν μετριέται ἡ ἀλήθεια τοῦ χρόνου
πού φέρνω.


Ζ. Καρέλλη, Ἐνάντια στό χρόνο










Ὁ ἡγούμενος Φιλόθεος, στήν Παναγία τήν Ἀκρωτηριανή.



Ἀποῦ 'φελᾶ, παντοῦ 'φελᾶ, λένε στόν τόπο μου.
Ἔτσι 'ναι ὁ 'γούμενος.
Δόξα σοι ὁ Θεός

Ἡ Κατερίνα τῶν σφαγείων










































Μοῦ θύμισε τό σάβανο πού ἔπλεκε ἡ Πηνελόπη 
γιά τόν πεθερό της τόν Λαέρτη. 
Τίς μέρες το ἔπλεκε, τίς νύχτες τό ξήλωνε. 
Εἴκοσι χρόνια κοροϊδευε τούς μνηστῆρες.


Ἡ Κατερίνα πλέκει τό ἐργόχειρο γιά 
τήν φίλης της τήν Βούλα, 
δέν γνωρίζω ἄν τό ξεπλέκει τήν νύχτα, 
μά εἶναι τόσο  μεγάλο 
πού θαρρεῖς θά σκεπάσει τόν κόσμο. 
Ἡ Κατερίνα ἔχει καταργήσει τόν χρόνο , 
ἀφοῦ ὁ πόνος τήν ἔχει κάνει ἄγγελο. 
Τώρα ζεῖ στό γηροκομεῖο, 
ἔως  τήν αἰωνιότητα πού μπορεῖ 
νά σημάνουν οἱ καμπάνες τοῦ οὐρανοῦ 
γιά χάρη της. 

Δόξα σοι ὁ Θεός.







ΔΟΚΙΜΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΤΟΥ ΑΘΕΑΤΟΥ

Ἔνοικος κι’ ὀδοιπόρος λίγης στάχτης
Πού ‘χει στα τρίσβαθα τόν σπόρο
Ὠτακουστής τῆς  μουσικῆς
Πού χύνει σέ μποστάνι ἡ νύχτα
Φίλος τοῦ ἀνέμου  καί ὑπηρέτης τῶν πουλιῶν
Δόκιμος Μοναχός τοῦ ἀθέατου
Πού ὅλοι κατάσαρκα φοροῦμε

Θεέ
Πόσο φῶς καί σκοτάδι
ἔχει καθέναν ἀπό μᾶς ;



Δημ. Περοδασκαλάκης
Ἀπό τήν συλλογή «ΜΕ ΤΟΝ ΞΕΝΟ»


Ἱερομόναχος Ἱερόθεος, 
Μονῆς Ὀδηγητρίας




Ὁ Ἱερομόναχος Εὐτυχιανός
στό βασίλειο του..

Ἐσπερινός Μεταμόρφωσης τοῦ Σωτήρος , Μάρτσαλο




Οί κοινωνημένοι φίλοι μου, Κωσταντίνος καί Μαρία.

Ἅγιος Ματθαῖος, Σιναϊτῶν
¨Η Κατερίνα τῶν σφαγείων


Tῆς ἐρήμου πολίτης καί ἐν σώματι ἄγγελος..


Στό Βροντίση σήμερο, ὁ Παντελῆς ζοῦσε στόν κόσμο πού ἐμεῖς εἴχαμε ξεχάσει.Ὅ λόγος του ὅπως τό νερό τῆς κρήνης τῆς αὐλῆς καθαρός, κρύσταλλο. Ἡ ἀγάπη του παξιμάδι, ἐλιές, ἕνα ποτήρι κρασί. Μοῦ φάνηκε πώς ὁ Ἅϊ Αντώνης ζοῦσε ἀκόμα ἐκεῖ στ' ἀλήθεια. Τήν ἀγάπη τοῦ μοναστηριοῦ μᾶς μοίραζε ὁ Παντελῆς, καθώς ἐλεγε. .Δόξα σοι ὁ Θεός.





Κ' ἤφερνε ξόμπλια ἀπό μακρά,
πράματα περασμένα
και καταπώς τοῦ σάζασι,
τά  'λεγεν ἕναν ἔνα...


Ἐρωτόκριτος

Οἱ ἀδελφές Ἀσπασία και Νίκη.....



Ἄγνώστους προμηθεύουνε
στό Ἄγνωστο τά Ὀνόματα.

Κική Δημουλά


Πῶς νά μιλήσεις γιά τήν χαρά τῆς συνάντησης μέ τέτοιους ἀνθρώπους.......


Οί καί κατά σάρκα ἀδερφοί Μακάριος ὁ ἡγούμενος καί Μιχαήλ ἱερέας.....




Ὁ κ. Χαράλαμπος.....

ὁ φύλακας τῆς Παναγίας...
τοῦ Ἅι Γιώργη τοῦ Καμαριώτη....



Πρός σεαυτόν ἐπανάγου ἄνθρωπε,
γενοῦ καινός ἀντί παλαιοῦ,
και ψυχῆς ἑόρταζε τα ἐγκαίνια.
Ἔως καιρός, ὁ βίος ἐγκαινιαζέσθω σοι,
πάσης πολιτείας ὁδός.
Τα ἀρχαῖα παρῆλθεν,
ἰδού γέγονε τα πάντα καινά.
Τοῦτο τῆ ἑορτή καρποφόρησον,
τήν καλήν ἀλλοίωσιν ἀλλοιούμενος.
Οὕτως ἐγκαινίζεται ἄνθρωπος,
οὕτω τιμᾶται ἡ τῶν ἐγκαινίων ἡμέρα.

ἀπόστιχα ἐγκαινίων







Ποία τοῦ βίου τρυφή διαμένει λύπης ἀμέτοχος ;

Ποία δόξα ἔστηκεν ἐπί γῆς ἀμετάθετος ;

Πάντα σκιᾶς ἀσθενέστερα, πάντων ὀνείρων ἀπατηλότερα.


Ἰωάννης Δαμασκηνός



'Eδώ εἶναι τόπος ἀποξένωσης
Χρόνος πρίν και χρόνος μετά

Τ.S. Elliot



Time past and time future
Allow but a little consciousness


t.s.Elliot




















Ἄφετε τα παιδία ἔρχεσθαι πρός με και μή κωλύετε αὐτά, τῶν γάρ τοιούτων ἐστίν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν λέγω ὑμῖν, ὅς ἐάν μή δέξητε την βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μή εἰσέλθη εἰς αὐτήν..... Λουκά ιη, 16-17





































Στρουθίον μονάζον
λάμπουσα νηψη
Αἴσθηση ἀρρἠτων.

μ. Αἰκατερίνη






























Εὶς μνήμην τῆς γιαλίτισσας γιαγιᾶς , τῆς Κατερίνας.........



Ἅγιος Ἰωάννης 1990










Posted by Picasa





















Χριστός Ανέστη......Χριστιανοί.















Το ξέρεις τι θα πεί να καλαίδάς,
και οι άνεμοι να μην σε βλέπουν....

Γ. Σαραντάρης























Φώς λοιπον, φώς που κανείς δεν ονειρεύεται
και τίποτα δεν το ξοδεύει......






Δ. Παπαδίτσας...









Posted by Picasa




















Το μόνο ρόδο
είναι τώρα ο Κήπος
οπου τελειώνουν όλες οι αγάπες.....



T.S. Eliot








Posted by Picasa




























Είπες εδώ και χρόνια...
"Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός"




Γ. Σεφέρης








Posted by Picasa
























Δόξα τω Θεώ
Μάνα Μαρία...








Posted by Picasa

















Αγγελικό και μαύρο, φώς....


Γ. Σεφέρης





Posted by Picasa
















Ο κ. Νίκος Σ.







Posted by Picasa












Σάββατο. Eξώμεινε του καλοκαιριού στο Βαθύ ολομόναχος. Οργανοποιός, λυράρης, χαράκτης, καφετζής δροσίζει οσους ναυαγούν ο κ. Νίκος Σ... Δόξα τω Θεώ.....







Posted by Picasa




































Τήν έβλεπα που κατέβαινε με τον αντρα της τον Αντωνη απο την κορυφή του Πρ. Ηλιού, και θαρρούσα πως χόρευαν ετσι που ητανε πιασμένοι χέρι χέρι.... Ηταν κοκκινη και ιδρωμένη σαν την χαιρέτησα στο ποτάμι....Εβδομήντα πέντε χρονών είμαι παιδί μου, είπε.... Και του χρόνου της ευχήθηκα.....










































Σου χρωστώ έναν πόνο που τον κρύβω
Για να γίνω πιό μεγάλος
Για να γίνω εγώ μεγάλος
Εσύ έρημη μικρή
Για να γίνω εγώ έν΄ άστρο
Εσύ 'εν΄ άστρο σαν τη γή




Γ. Σαραντάρης